...

benim hiç ellerim acımadı çünkü hiç dayak yemedim ben kuytu kat köşelerinde dövülmedim, tekmelenmedim, itilmedim tabanlarımın derileri hiç patlamadı, kan sıçramadı etrafa yayılmadı acı çığlıklarım, patlamadı göz yaşlarım gökyüzünde ben düşlerin katiliyim! evet düşlerinizi ezen benim. yeşil üniformam vardı üstümde, omzumda çakılı rütbe kazıklarım "birileri" söyledi bana bunu yapmamı, işte bende onu yaptım pişman değilim ve üzgünde ve yaparken ellerim bile titremedi tüm bunları gökyüzünden bir yaprak düşmüş kime ne yeşillerim(iz) ezer geçer sonbaharları yazları kışları mevsimleri de yok ettim düşlerinizle mahvettim sizi, kara lekelerimi bıraktım tarih sayfalarınızda tarih kimleri yargılamış ki bugüne kadar beni yargılasın bir defa daha isteyin ezsin düşlerinizi sonbahar yeşiline boyanmış tanklar... - anne! dün kürtaj oldum, aldırdım içimdeki kirlenmiş çocuğu hani bırakmışlardı ya bir sonbahar günü zorla iterek, aşağılayarak artık sana söyleyecek birşeyim kalmadı.