creatin

sanırım bu aralar buralarda olucam. başka bir yerde değil. kendi beynimde bile değil. bir nevi ruhsal mastrübasyon. beynimi sikicem. çalan şarkı ne kadar da güzel. sitting on an angry chair, angry walls that steal the air, stomach hurts and i don't care. işte bu. artık ne yaptığımı bilmiyorum. bilmek istiyorum ama olmuyo. beynim sikildi. biraz da kendim sikicem artık. ehaha. yapamam ki. just a girl? küfretmekten bile aciz. gülünesi. kusmak istiyorum. düşündüklerimi yazabilmek istiyorum. insan niçin yazar? ilk gönderimde niçin yazmaz? dı konu. peki niçin yazar? damn. i must sur-vi-ve, babe.

bana dedi ki, insan kaderini kendi yazarmış.

reality

gözlerinde boğulmak isterdim

eskitilmemiş kadınlığında yüzmek değil sadece

kapatıp gözlerimi seni görürdüm hep

bu yüzdendi uykusuzluğum

belki aklından geçerim diye bekledim sabahın ilk

ışıklarını

ve giyinip gölgemi yola atardım

sana doğru..

içime doğardı her sana gelişimde yokluğun

zaten hiç yoktun

işte;

bu yüzden

şu an

şuracıkta

ölmem gerek



ben zaten ölüyüm.

artık hayal neme gerek?

ave aurora!

..
çünkü içinden bir cehennem geçen ve bir cehennemin içinden geçen,
cehennemi anlatmayı aklına getirmez.
cennette yaşayan da yazmaz.
arşimed'e çok da aldanmayın,bulan her zaman çığlık atmaz.
sessiz sedasız yaşayıp gider.
öyleyse?
yaşayan yazmaz ve ölen de yazmaz.
ölmemek isteyen yazar.ölmeyi bilmeyen.ölmeyi beceremeyen.
bir ''yazar'' artık ''yazmaz'' olduysa,
bilin ki ya sahiden yaşıyordur,
ya da sahiden ölüyordur.

hoşgeldim.